മലയാള നോവലിന്റെ നൂറ് വർഷങ്ങൾ: പരിണാമവും പ്രവണതകളും

Abstract

മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം നീണ്ട ചരിത്രപരിണാമത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുകയാണ് ഈ പ്രബന്ധം. 1889-ൽ ചന്തുമേനോന്റെ ഇന്ദുലേഖയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടെ ആരംഭിച്ച മലയാള നോവൽ പാരമ്പര്യം, സാമൂഹ്യ യാഥാർഥ്യവാദം, ആധുനികതാവാദം, ഉത്തരാധുനികത എന്നീ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ വികസിച്ചുവന്ന പ്രക്രിയയെ ഈ പഠനം പരിശോധിക്കുന്നു. അപ്പു നെടുങ്ങാടി, ചന്തുമേനോൻ, തകഴി, ബഷീർ, കേശവദേവ്, ഒ.വി. വിജയൻ, ആനന്ദ്, മുകുന്ദൻ, സേതു, മീര, എസ്. ഹരീഷ്, വി.ജെ. ജെയിംസ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ തലമുറകളിലെ നോവലിസ്റ്റുകളുടെ സംഭാവനകൾ വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ട്, മലയാള നോവൽ എങ്ങനെ കേരളീയ സമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക പരിവർത്തനങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചുവെന്ന് ഈ പ്രബന്ധം അന്വേഷിക്കുന്നു. ഭാഷാപരമായ പരീക്ഷണങ്ങൾ, ആഖ്യാനതന്ത്രങ്ങളിലെ നവീകരണം, പ്രമേയ വൈവിധ്യം എന്നിവയിലൂടെ മലയാള നോവൽ ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യത്തിൽ സവിശേഷമായ ഒരു സ്ഥാനം നേടിയെടുത്തതെങ്ങനെയെന്ന് ഈ പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു.